sonnnnnnnnnnnnnnn sahneeeeeee

> Müsait Olunca Beni Sever misin?
> >
> > İçeri girer girmez neşeyle bağırdı:
> > -Anne biliyor musun bugün yuvada ne oldu?
> > - Görmüyor musun ? Telefonla konuşuyorum.
> > Herkesin sevdiği şey birbirine benzemiyordu. Annesi telefonu, babası
> > arabayı seviyordu.
> >
> > Herşey erteleniyordu, telefon ve araba söz konusu olduğunda... Bir de
> > eve misafir gelecek oldu mu kendisine hiç yer kalmıyordu.
> > Nerelere gitseydi? Annesi kapattı telefonu.
> >
> > Mutfaktan tencere sesleri geliyordu. Koşarak yanına gitti:
> >
> > -Sana yardım edeyim mi ? dedi en sevimli halini takınarak. Annesi
> > manalı manalı baktı:
> > -Hayırdır? Bir yaramazlık mı var? Bak bir de seninle uğrasmayayım. Çok
> > yorgunum zaten.
> >
> > Yorgunluk nasıl birşeydi ? Bazen elinde oyuncağıyla uykuya daldığında
> > anneannesi oyuncağı yavaşça elinden alır :
> > -Nasıl yorulmuş yavrucak. Uykunun gülkokulu kolları sarsın seni
> > diyerek alnına bir öpücük konduruverirdi.
> >
> > Yorgunluk gül kokulu bir uykuya dalmaksa eğer, neden annesi kendisiyle
> > böyle kızgın kızgın konuşuyordu.
> >
> > -Anneciğim yorulduğun zaman gül kokulu uykulara dalarsın. Anneannem
> > öyle söylüyor.
> >
> > -Uykuya dalayım da gül kokuları kusur kalsın.Yorgunluktan ölüyorum.
> >
> > Bu kelimeden nefret ediyordu.'Yorgunum, yorgun olduğumdan, böyle yorgunken'.. ..
> >
> > -Anneciğim sen yorulma, diye...
> >
> > -Yemekte konuşuruz çocuğum.Bankada işler yetişmedi. Baban gelene kadar
> > bunları bitirmem lazım.Hadi sen oyna biraz.
> >
> > Hani siz yoruluyorsunuz ya...Eeee... .Bende oynamaktan yoruluyorum. Ne
> > yapayım bilmem?
> >
> > Yapılmaması gerekenleri biliyordu da büyükler, yapılması gerekenleri
> > hiç bilmiyorlardı . Işıklar söndü birden.
> > Annesi öfkeyle söylenmeye başladı.
> >
> > -Mum da yok ! diye diye karıştırdı dolapları elyordamıyla.
> > Çocuk sırtüstü yatıp, anneannesi nin köyünü düşündü.Gaz lambasının
> > ışığında deli ta vşan masalını anlatışını.
> >
> > Deli tavsanın duvardaki aksini getirdi gözlerinin önüne. Anneannesi
> > gibi iki ellerini birleştirip işaret parmaklarını yukarı kaldırarak
> > tavşan kafası yaptı.
> >
> > ''Bak deli tavşan'' diyerek parmaklarını oynattı.Yoldan geçen
> > arabaların farları duvardaki tavşana yol açtı.Tavşan alabildiğine hür
> > dolaştı sağda solda. Otlarla kuşlarla konuştu. Sonra yorgun düştü
> > .Duvardaki görüntü minik avuçların açılmasıyla kayboldu. Kolu yavaşça
> > kanepeden aşağı sarktı.Sonra ışıklar geldi.
> >
> > Kadın çocuğun hiç konuşmadığını akıl etti.Birden kanepeye koştu.
> > Küçücük dizlerini karnına doğru çekerek uykuya dalmıştı.
> >
> > Masanın üstündeki dosyalara baktı iğrenerek.Dindirilmez bir pişmanlık
> > doldurdu içini.
> >
> > Uyandırmaktan korka korka küçük alnına bir öpücük kondurdu.
> >
> > Çocuk sanki bir ipucu bekliyormuşcası na aralanan gözleriyle mırıldandı;
> > - İşin bitince beni sever misin anne? dedi.
> >
> > Kadın, sevilmek için randevu alan çocuğuna bakarak sabaha kadar ağladı.
> >
> > ******
> > Lütfen sevgimizi yarınlara ertelemeyelim. Hayat telaşına kaptırıp
> > kendimizi,sevdikler imizi ihmal etmeyelim.Unutmayalı m ki yaşamın en
> > guzel yanı sevgidir.
> >
> > Unutmayalım ki yarın kimseye vaat edilmemiştir.

sen hayaın varyaaa.........
devamı neee bakemm